- EPU-6 Engine, czyli system inteligentnego przełączania faz zasilających procesor w zależności od obciążenia.
- iROG – układ scalony, odpowiedzialny za działanie funkcji, takich jak zmiana taktowania podzespołów oraz ich napięć zasilających.
- ASUS MemOK! – narzędzie umożliwiające płycie dobranie odpowiednich ustawień pamięci w odpowiedni sposób ( np. przy braku kompatybilności pamięci z płytą lub nieprawidłowym odczytaniu wartości SPD)
- Voltiminder LED – różnokolorowe diody LED przy najważniejszych podzespołach sygnalizujące poziom napięć zasilających. Kolor diody odpowiada zakresowi napięć doprowadzonych do danego elementu. Są trzy zakresy: normalny (zielony), wysoki (pomarańczowy) i "szalony" (czerwony).
ASUS nie skąpi nam także oprogramowania dodatkowego dostępnego na płycie. Ze wszystkich programów nas najbardziej zainteresował oczywiście programik Turbo-V, który jest bodaj najłatwiejszą w użytkowaniu i najprzyjemniejszą ze wszystkich tego typu aplikacji z jakimi się spotkaliśmy. Umożliwia ona zmianę większości napięć i częstotliwości taktowania w czasie rzeczywistym, z poziomu systemu operacyjnyjnego. Turbo-V zawsze działa z odpowiednią szybkością, płynnie i bez żadnych zacięć. Oczywiście czasem przy jego użytkowaniu można "naciąć się" na reset czy BSOD, jednak to już sprawka złego dobrania zadanych wartości.
W BIOS-ie mamy do dyspozycji bardzo bogate możliwości, włącznie z zapamiętywaniem profili OC, włączaniem, wyłączaniem diodek LED czy niwelowaniem Vdropa. Możemy ustawić na podstawowe komponenty szeroki wachlarz napięć zasilających:
- CPU Voltage - 0.85 V do 2.5 V ze skokiem 0.00625 V
- QPI / DRAM Core Voltage - 1.2 V do 2.5 V ze skokiem 0.00625 V
- CPU PLL - od 1.81592 V do 2.5 V co 0.00625 V
- Voltage IOH - od 1.11341 V do 2.78306 V ze skokiem 0.01325 V
- IOH PCIE Voltage - od 1.51106 V do 2.05431 V co 0.01325 V
- ICH Voltage - od 1.11341 V do 2.05431 V co 0.01325 V
- ICH PCIE Voltage - od 1.51106 V do 2.05431 V co 0.01325 V
- DRAM Voltage - 1.51106 V do 3.00831 V co 0.001325 V
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
Płyta w codziennej eksploatacji sprawuje się wyśmienicie. Nie stwarza żadnych problemów. Widać, że dobranie najwyższej jakości podzespołów służy konstrukcji. Jednak kilka razy podczas "długodystansowego" testowania podkręconych ustawień zdarzyło nam się, ze płyta ni stąd ni z owąd po prostu nie wstała. Oczywiście sytuacja normowała się po kilkukrotnym zrestartowaniu i przywróceniu ustawień domyślnych. Poza tym przywracanie profili BIOSu niemal za każdym razem pozostawiało jakieś niepoprawne wartości w niektórych polach. Dopiero przywrócenie tego samego profilu po raz drugi, trzeci z rzędu okazywało się w pełni skuteczne. Ot, drobnostka.
 |  |
Płyta potrafi obsłużyć do 24GB pamięci. Nam jednak nie udało się uruchomić jej nawet z 12GB (sześć dwustronnych modułów). Pamiętajmy jednak, ze w tym wypadku ograniczeniem jest procesor, nie płyta.
Wokół samego gniazda procesora jest mnóstwo miejsca. Więcej nawet niż w przypadku flagowego FoxConna. Doskonałym krokiem jest podwojenie otworów montażowych – dla LGA 1366, ale też dla LGA775. Umożliwia to zamontowanie starszych (co nie znaczy gorszych) coolerów.
 |  |
Jednak radiator na mostku północnym, mimo że słusznych rozmiarów i dobrze użebrowany, cierpiał na chroniczne przegrzewanie się po podkręceniu. Niemal koniecznością był nawiew (polecamy to w przypadku każdej płyty z chipsetem X58). Bez wentylacji płyta potrafiła nawet się wyłączyć - zadziałało zabezpieczenie przeciw przegrzaniu mostka północnego.
 |  |
Jak sprawdziliśmy, na płycie bez problemu działają konfiguracje SLI oraz CrossFireX. Trzecie złącze PCIe o prędkości x4 nie posiada "ogranicznika", co umożliwia zamocowanie w nim karty graficznej . Specjalnie umiejscowiono w ten sposób niektóre elementy na PCB. Zatem posiadamy tu teoretyczną możliwość zamontowania trzech kart graficznych z jednosplotowym układem chłodzenia. Podsystem złącz graficznych okazał się także najbardziej uniwersalny wśród testowanych płyt. Zdołaliśmy uruchomić na Rampage II GENE karty graficzne, które odmawiały współpracy na płytach innych producentów.
Szczególnie wygodne, zarówno wielkością jak i ze względu na położenie, okazały się przyciski, a przede wszystkim Power (vel START). Dzięki temu płyty można używać bardzo wygodnie bez obudowy.
Cały czas nie możemy wyjść z podziwu jak można było umieścić to wszystko na tak małej płycie o rozmiarach microATX! Majstersztyk! BRAWO!